چگونه می توان تعیین کرد که آیا یک روان کننده درجه غذا برای کاستورهای فرآوری مواد غذایی مناسب است؟

برای تعیین اینکه آیا یک روان کننده درجه مواد غذایی برای کاستورهای خاص برای پردازش مواد غذایی مناسب است ، باید یک ارزیابی جامع بر اساس سه معیار اصلی انجام شود: انطباق نظارتی ، سازگاری با محیط زیست و سازگاری تجهیزات. این می تواند با مراحل زیر تأیید شود:

ابتدا ، سازگاری با گواهینامه های نظارتی را تأیید کنید. اولویت بندی تأیید اینکه روان کننده دارای گواهینامه ایمنی تماس با مواد غذایی معتبر ، مانند گواهینامه NSF H1 شناخته شده بین المللی ، صدور گواهینامه اتحادیه اروپا 10/2011 یا استاندارد GB 4806.10 چینی ، و این میزان صدور گواهینامه به طور خاص شامل "بخش هایی از تجهیزات است که ممکن است با مواد غذایی تماس بگیرید." همچنین ، برگه داده ایمنی روان کننده (SDS) را تأیید کنید تا اطمینان حاصل شود که روغن پایه (مانند روغن سفید با درجه مواد غذایی یا استر مصنوعی) و مواد افزودنی (آنتی اکسیدان ها ، مهار کننده های زنگ زدگی و غیره) در لیست مواد تماس با مواد غذایی محلی ذکر شده اند و حاوی مواد ممنوعیتی مانند فلزات سنگین و هیدروکروکربن های معطر پلی سیکلیک هستند.

دوم ، سازگاری محیطی را ارزیابی کنید. روان کننده ها را بر اساس دما ، رطوبت و محیط شیمیایی که در آن از کاستورها استفاده می شود ، انتخاب کنید. برای محیط های درجه حرارت بالا (مانند نانوایی ها) ، مقاومت در برابر دمای روان کننده را تأیید کنید (به عنوان مثال ، بیشتر از یا مساوی 150 درجه برای استفاده مداوم ، بیشتر از یا برابر با 200 درجه برای استفاده متناوب) و این که مواد سمی را در دماهای بالا آزاد نمی کند. برای محیط های مرطوب و یا در حال شستشو ، روان کننده ای را انتخاب کنید که مقاوم در برابر آب باشد و برای جلوگیری از شستشو قابل تخریب باشد. برای محیط های اسیدی یا قلیایی (مانند مناطق ترشی) ، باید مقاومت در برابر خوردگی را نشان دهد.

سرانجام ، سازگاری مواد تجهیزات را تأیید کنید. سازگاری روان کننده با مواد کاستور را بررسی کنید: برای یاتاقان های فلزی ، مقاومت سایش و زنگ زدگی آنها را تأیید کنید. برای چرخ های لاستیکی/پلی اورتان ، تأیید سازنده را تأیید کنید تا از تورم و تخریب چرخ ناشی از روان کننده جلوگیری کنید. علاوه بر این ، به مدل توصیه شده سازنده کاستور مراجعه کنید تا اطمینان حاصل شود که ویسکوزیته و روش پر کردن روان کننده با ساختار کاستور (به عنوان مثال ، طراحی نوک پستان گریس) سازگار است تا از خرابی تجهیزات به دلیل روغن کاری نادرست جلوگیری شود.